Archive for May, 2010

vanmorgen waren we weer vroeg wakker. Ik had niet zo lekker geslapen maar ook kort geslapen want ik had nog met mensen zitten kletsen, over van alles en nog wat, maar ook over dingen waar ik nu nog erg mee bezig ben maar ja dat is leven.

Gisteravond ben ik nog naar mijn moeder geweest. Ze zat in de woonkamer dus dat was alweer een ander gezicht gelukkig, ze heeft veel moeite met lopen want haar heupen en knieën doen erg veel pijn. Ze heeft ook een paar dagen echt alleen maar op bed gelegen dus ja dan doen je spieren en gewrichten ook veel pijn. Ze was gelukkig aardig aanspreekbaar, maar na een poos zag je toch dat ze erg moe werd.
Vandaag had ik ook even weer naar mijn moeder gebeld en gelukkig ging het nog steeds goed.
Verder heb ik nog boodschappen gedaan en verder ben ik in huis bezig geweest, de aquarium waar de vissen inzitten die is weer helemaal aangepakt, dat was echt wel nodig want hij zag er niet uit, nu is het net of we weer een hele nieuwe bak hebben. Morgen ga ik de schildpadden doen daar had ik vandaag niet zoveel zin in.
Verder hebben de honden lekker aldoor buiten gelegen en het was hier aardig weer.

Morgen weer nieuwe dingen die we hebben beleefd.

oma is zo ziek dat vind ik niet leuk
wat stil en koud is het zonder oma is het zo stil
oma je kan weten dat het niet leuk voor je zelf is
wij denken allemaal aan jou
en oma wij houden van jou
oma ligt steeds in bed dat is kil en koud
en oma ik hou heel veel van jou dat ken je heel erg weten
eind

Ik heb nu gelukkig even tijd gevonden om hier wat uit te leggen en hoop dat ik nu elke dag toch even weer wat kan gaan schrijven. Zoals jullie hebben kunnen lezen is mijn moeder erg ziek en ligt ze heel veel op bed, het is echt zielig om te zien hoor dat je moeder daar ligt.
Vanmorgen heb ik even gebeld en die begeleidster zei al ze is heel erg moe en ze lag nog lekker te slapen, maar ze had mijn moeder een week niet gezien en vond dat ze erg achteruit was gegaan, maar ja dat hadden we zelf ook al wel gezien. Ik ga morgen zelf even weer naar haar toe, ik kan gewoon niet elke dag al zou ik het heel graag willen hoor. Ik heb gewoon het geld niet voor de trein en ja mijn scooter rijd ook niet op water.
Ik weet dat ze daar goed zit en dat geeft ook wel weer een veilig gevoel.

Ik zal jullie nu een beetje uitleggen over Patrick, want ja het gaat allemaal een beetje raar nu. Patrick is in december 2007 aan zijn schedel geopereerd, zijn kleine hersenen zaten toen te krap in de schedel. Ze hebben toen de schedel helemaal uit gevlakt en ook het hersenvlies hebben ze afgevlakt totdat ze er net niet doorgingen, hij heeft hiervoor een week in het ziekenhuis gelegen. Eigenlijk ging het een hele tijd goed met hem, af en toe moesten de medicatie aan gepast worden voor de spasmes in de benen die toen alleen maar stijf waren en daardoor liep die niet lekker.
Nu is het eigenlijk een heel ander verhaal want ja, hij krijgt nu sinds een week of 3 echte spastische aanvallen door zijn hele lichaam, hij heeft ze dan ook niet meer onder controle. Twee week geleden is die ook al naar de huisarts gebracht zoals jullie toen hebben kunnen lezen. Nu afgelopen dinsdag werd ik door de congierge weer gebeld met de mededeling dat patrick weer een aanval had en dat nu eigenlijk niets hielp en dat ze binnen een kwartier bij de huisarts zouden zijn. Ik kwam eraan en toen waren hun er ook al net. Patrick werd begeleid door twee klas genoten en de andere congierge. We hadden nu een vervangende huisarts en ik merkte dat die eigenlijk niet wist wat die moest doen, we moesten best wel lang wachten en Patrick die was zo aan het bewegen dat we hem af en toe gewoon weer omhoog moesten zetten want hij gleed zo van het bed af. Eindelijk werd er besloten dat die naar het ziekenhuis ging, dat ze een kinderneuroloog te pakken hadden gekregen. Er werd een ambulance gebeld en die kwam hem ophalen en die heeft ons er heen gebracht, ondertussen was Chantal ook bij de huisarts want die had ergens anders gelogeerd maar ja die kon niet mee, gelukkig was Feikje thuis en heeft zei haar gehaald en opgevangen. Wij zijn naar het ziekenhuis gegaan en dat verhaal weten jullie al wel. Hij is gelukkig weer mee naar huis gegaan. In de avond kwamen de aanvallen weer hij kreeg er toen nog 3 deze duurden gelukkig geen uren maar wel lang en waren erg heftig. Ik kreeg gisteren bezoek van een hele goede vriendin van mij en de kinderen zij was overgekomen van Helmond maar dat had ik gisteren al geschreven. Gisteren heeft Patrick 5 aanvallen gehad die ook heel heftig waren maar ook erg zwaar. Vanmorgen is ze weer weggegaan want ja ze had meer te doen, ze wilde me bijstaan en dat heeft ze echt gedaan heb even weer lekker kunnen kletsen en ook heeft Cor me op afstand geholpen door Patrick te laten ademhalen en ook door mij tips te geven, weet 1 ding zeker dat ik nu wel echte spierballen krijg hoor. want ja je moet wel kracht geven om hem vast te houden als die staat. Hij hangt dan echt in je armen en hij klapt echt door zijn benen.
Gelukkig gaat het vandaag wat rustiger.

Ik ga nu ff weer stoppen en hou jullie morgen weer op de hoogte van alle dingen hier in huis en daarbuiten

Patrick is gisteren met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht omdat die een spastische aanval heeft gehad van 3 uur,aangekomen in het ziekenhuis moesten we nog best wel lang wachten en ja hoor toen ging het natuurlijk over. De professor is er zelf ook nog geweest en de medicatie is verhoogd. We waren tegen half 2 weg uit het ziekenhuis en we zijn toen nog ff naar oma gegaan want die was ook nog steeds niet beter. ‘s Avonds heeft die er nog 3 gehad en deze waren gelukkig niet zo lang maar wel heel heftig.

Vandaag mocht die niet naar school maar we zijn er wel ff geweest want hij wilde ff naar zijn klas om te zeggen dat het goed met hem gaat. Toch heeft die weer 5 aanvallen gehad en deze waren best heel heftig we moesten hem zelfs tegen houden want hij gleed een paar keer haast van de stoel

Vanmiddag is Petra bij ons gekomen en het is heel erg gezellig alleen jammer dat ze morgen weer weg moet, maar ja het is niet anders. Vanavond heb ik ook nog ff naar mijn moeder gebeld en de leiding zei dat ze een heel klein beetje heeft gegeten maar dat ze echt nog niet lekker is en er niet zo goed uitziet, wel is ze ff uit bed geweest maar ja dat moet ook wel.

morgen vertel ik jullie wel verder want ga nu slapen het is al laat.

mijn moeder voelt zich niet zo fijn,
ze is moe,
haar hart doet pijn
haar lichaam wil nog vechten,
dat ziet ze als haar rechten,
het knokken is ze nog niet verleerd,
straks ga ik weer naar haar toe,
en geef haar dan een dikke zoen

Vandaag is het Moederdag, voor de 1 heel belangrijk, voor de ander heeft het geen betekenis.
Voor mij betekent het eigenlijk heel veel, en niet alleen deze dag maar eigenlijk altijd, ik vind dat je je moeder altijd lief moet hebben en niet 1 dag in het jaar.
Mijn moeder is mijn alles, wij deden heel veel dingen samen. Zo gingen we altijd op zaterdag naar de markt in Groningen, als er wat ergens te doen was, dan gingen we samen.

Ik praat in het verleden, dat komt omdat er een paar jaar geleden iets is gebeurd waardoor ik mijn moeder eigenlijk niet zo veel meer kon zien, nu jaren later zit ze in een verpleeghuis en kan ik haar vaker opzoeken, Ze Heeft de ziekte van Alzheimer. Hierdoor is ze heel erg dement geworden en vergeet ze alles. Ze is heel erg veranderd van een lieve zachte vrouw die heel behulpzaam was en eigenlijk altijd aan anderen dacht, ze nu een vrouw die heel erg vloekt en eigenlijk overal commentaar op heeft. Ze kijkt zo nors uit haar ogen, haar gezicht is leeg en doelloos. Ik heb er heel veel moeite mee dat ze nu zo is, van een moeder die zo zorgzaam was,naar een vrouw die eigenlijk helemaal geen doel meer heeft in het leven.

Ik mis de moeder die ik had,weet en zie dat het mijn moeder is, maar verder is het een hele andere vrouw geworden.
Gelukkig herkent ze mij en de kinderen nog wel, maar als ik weg ga en de leiding vraagt na 5 minuten van was het gezellig dat Inge er was met de kinderen, dan zegt ze nou die was er niet geweest.
Kan iedereen zeggen toen iemand me wel eens zei, me moeder of vader is dement en die vergeet alles dacht ik wel, van ja dat is erg, maar nu ik het zelf meemaakt, weet ik hoe verschrikkelijk het is, je ouder wordt echt een heel ander mens. Ik zal nog wel een keer een stukje maken over hoe en wat over Alzheimer.
Het moeilijkste vind ik nog dat ik vandaag niet naar haar toe kan gaan, maar in mijn gedachten ben ik bij haar en dat zal ze zeker wel voelen.

Mijn moeder,
je bent zo veranderd,
dat heb je niet verdiend,
maar je hebt het niet voor het zeggen,
en valt ook niet uit te leggen,
zo alleen en verlaten
zit je nu voor je uit te staren,
je liefde volle ogen,
hebben plaats gemaakt,
voor donkere lege kijker.

mijn moeder is nu een vrouw,
die eenzaam door het leven gaat,
geen plezier en vertier,
geen lachen maar veel gemier,
alles is nu te veel,

lieve mam,
al ben je nu zo veranderd,
je bent en blijft mijn moesje
voor altijd in mijn bestaan
Dit gedichtje kwam ik nog tegen vond dat die er nog bij moest

Ja ja het is weer weekend en de eerste week van de vakantie hier zit er alweer op. We hebben lekker rustig aan gedaan en ja we hebben even lekker zitten donderjagen in bed. Tegen 9 uur zijn we naar beneden gegaan en hebben we lekker aan tafel zitten eten. We vinden dat alle drie erg gezellig. Nadat onze buiken waren gevuld zat Chantal op hete kolen want ja Naomi zou komen spelen, ze zou hier tegen 10 uur zijn. Eindelijk kwam ze eraan, samen met haar moeder en haar zusje Noa en broertje Lucas. Haar moeder heeft nog even gezellig hier gezeten en is na een lekker bakkie koffie weer weggegaan want ja ze moest ook nog boodschappen doen. De meiden zijn toen lekker naar boven gegaan en hadden stiekem de kleine poesjes mee genomen dus die konden ze gelijk weer naar beneden brengen, je had ze moeten zien dat ik dat zei ze gaven elkaar de schuld, moest er wel om lachen.

Patrick zijn kameraad die zou tegen 12 uur komen maar ja, je kent het wel he pubers ging om half 12 de telefoon, ja hoor ik kom wat later. Dus hij moet even geduld hebben. Als het goed is komt vanmiddag mijn oude klasgenoot, dat is wel gezellig. Hier is alle jeugd binnen dus een dolle boel de jongens boven en de meiden lopen eigenlijk overal. De poesjes zijn eigenlijk het favoriet, ze zijn nog klein en ja erg aanhalig. Ze zijn hier nu een dikke week maar het gaat eigenlijk erg goed, ook met de honden gaat het goed, Kim denkt af en toe dat ze moeder is, de kittens denken dat Kim hun moeder is, ze laat heel veel toe, zelfs wast ze de kittens. De kittens heten Suus en Phoebee. Ja en we hebben ook gezellig geluisterd naar Cor, want die draaide weer een live show. Chantal vroeg natuurlijk weer haar bekende nummer aan en dat is Sommige dagen.

Ik ben vanaf gisteravond gestopt met het drinken van Cola, dit is niet de eerste keer en weet dus dat het echt afkicken wordt, maar ja het is wel beter want dronk echt bijna 2 flessen per dag en soms wel meer. Nu mis ik het nog niet erg maar dat zal vanavond wel anders worden, al merk ik wel dat ik zin heb aan cola. vandaag zal het nog wel meevallen denk dat het morgen erger wordt dat ik echt Cola wil maar ja als je het niet in huis hebt, kan je het niet nemen. Dus weer een nieuwe fase die ik ga passeren, maar weet zeker dat ik er nu wel vanaf kan blijven. dus dat wordt veel meer thee en water want wil eigenlijk ook geen koolzuur hebben dus ja dat is gelijk goed aanpakken. Zo gaat mijn eetpatroon verandering eigenlijk ook goed, dus nu kan ik ook wel weer iets nieuws erbij. Wel moet ik echt nog heel goed op mijn schema letten al is het het moeilijkst om op tijd naar bed te gaan, dat is voor mij nog een ramp. Vooral in het weekend, want dan is het meestal wel gezellig op de chat en dan vind ik het moeilijk om te zeggen dat ik weg ga maar ja ik wil veranderen en ja dan ga ik dus nu ook daar beter op letten, al zal dat wel moeilijk zijn maar ja wie a zegt moet b doen. Gisteravond ging het dus niet maar vanavond ga ik zeker voor middernacht op bed want ja de kinderen lopen hier ook rond en die zijn altijd vroeg wakker. Weet dat als ik het hier zet dat iedereen het kan lezen dus voor mij een extra iets om me er aan te houden. Er zijn gelukkig ook mensen die mij er op wijzen al zal ik er zelf achter moeten staan maar dat doe ik ook.

Vanavond gaan we patatjes eten dat hebben de kinderen maar besloten met z´n vieren, dat zijn dus Patrick, Yannick, Chantal en Naomi.
morgen horen jullie wel hoe het allemaal verder is gegaan.

vandaag is het hier druk en gezellig,
de kinderen hebben een maatje,
dat hier is komen spelen,
de 1 een jongen,
de ander een meid,
ze spelen hier heel uit gebreid,
de jongens de pc,
de meiden de pop
zo kan je zien,
ze hebben heel veel plezier.

Vanavond gaan we patatjes eten dat hebben de kinderen maar besloten met z´n vieren, dat zijn dus Patrick, Yannick, Chantal en Naomi.
morgen horen jullie wel hoe het allemaal verder is gegaan.

Vanmorgen moest ik met de kinderen naar Winsum want ik moest ff iets wegbrengen, we hebben heerlijk rustig erheen gefietst. Patrick voorop en Chantal en ik erachter want dat weggetje is erg smal maar ja wel de snelste weg naar het andere dorp. We hadden de wind niet echt tegen dus dat ging lekker. na 20 minuten waren we ook al in Winsum, want ja chantal kan nog niet echt heel snel fietsen en ja het regende ook nog en veel wind.
Aan gekomen heb ik ff mijn ding gedaan en de kinderen hebben ff gewacht, ik was eigenlijk ook binnen twee minuten weer bij hun, we zijn daarna nog ff naar de c 1000 gegaan want ik moest nog een paar dingetjes hebben en ja ik was nu in de buurt. Toen we daar klaar waren gingen we weer lekker op de fiets terug naar huis, gingen we buiten om dus langs de hoofdweg want ja dan maak je een heel leuk rondje eigenlijk. We waren haast bij de hoofdweg hoorden we een sirene en bleek een ambulance te zijn en nog geen sec later hoorden we in de verte weer lawaai, dat bleek een brandweer te zijn. Er was een ongelijk gebeurd op de grote weg zeg maar, net voorbij Winsum, een rode personen auto met aanhanger is gaan scharen en tegen een witte bestelbus geknald ze hebben elkaar in de flank geraakt. Ik zei gelijk tegen Patrick je fiets gewoon door je blijft niet staan want we moesten achter elkaar gaan rijden want de andere auto´s dachten dat ze nu alle recht hadden en reden ons haast van de fiets.

we waren toen we verder reden allemaal wat van slag want overal kwamen nog brandweerauto´s weg maar ook de trauma helikopter kwam er aan gevlogen dus toen wist ik algelijk wel dat het foute boel was, maar dat had ik ook wel gezien want die rode auto zat gewoon om de witte bestelbus. Later las ik op rtv noord en 112 groningen dat de bestuurde van de luxe auto was overleden.

`s Middags heeft Chantal de konijnen hokken verschoond. Ze was echt een topper hoor, volgende week gaan de kleine konijntjes weg en dan wordt het ook allemaal wat makkelijker, de kids hebben daarna nog ff hun kamer gedaan want morgen krijgen ze alle twee iemand te spelen dus ja dan moet het wel aan de kant zijn.

In de avond hebben we nog geluisterd naar Cor, want die ging weer gezellig zingen, en ja dan gaat de tijd snel dat Chantal naar bed moest. Patrick is later gegaan. Morgen een drukke dag met al die kids.

Vandaag merk ik dat iedereen eigenlijk een beetje aan het bij komen is, van de laatste twee dagen, zo ook wij. De kinderen sliepen wat langer dus dat was wel lekker, want ik lag gisteren toch later op bed dan gepland, dan is het wel fijn dat de kids dan niet zo vroeg zijn. Toch wil ik wel zeggen nog ff over gisteravond dat ik met iemand een heel goed gesprek heb gehad en dat die me eigenlijk ff weer met me neus op de feiten heeft gedrukt, want ja dat weet ik zelf ook wel, ga ik te veel nadenken over bepaalde dingen en heb dan echt ff iemand nodig die me dan ff weer op me plaats zet. Die gene heet Cor en hij heeft me al heel goed geholpen en dat ging al vaker zo hard maar gisteravond was het voor mijn gevoel wel ff heel hard maar welheel goed want vanmorgen ben ik echt weer helemaal back to basic gegaan en ja dat is wel moeilijk als de kids ook thuis zijn maar wel goed.
Ik weet gewoon als ik wat wil bereiken moet ik gewoon de handvatten pakken die ik heb en niet me eigen kop gaan volgen en ook al doe ik het voor mijn gevoel heel goed maar dan gericht echt naar de kinderen, moet ik ook nu voor mezelf goed gaan zorgen en ja dat is moeilijk als je dat eigenlijk nooit hebt gedaan. Maar gelukkig zijn er mensen op mijn pad gekomen die mij helpen om alles op een rij te krijgen en te laten merken dat ik er ook mag zijn en dat het leven zwaar is en dat je soms best mag laten zien dat het niet lekker gaat, maar dat je dan weer je leven moet oppakken en dat je moet denken van ja het is gebeurd, maar nu moet ik verder.
Ik moet het zien als een laden kast die weer opnieuw ingedeeld moet worden. Gelukkig kan ik daar goed over praten.

Cor heet verder Japin, hij heet dus Cor Japin en hij is paragnost en ja hij heeft me dingen kunnen vertellen die niemand wist, door hem ben ik gaan inzien dat ik eigenlijk eens moest gaan luisteren naar mijn lichaam en niet alleen maar aan anderen gaan denken. Ik ken hem nu een maand of drie en weet dat ik al een heel eind ben gekomen maar dat ik er nog niet ben. Met pasen zijn de kinderen en ik bij hem en zijn vriendin Petra geweest. Dit gaf bij sommige mensen, die me ook heel erg steunen en me zien als hun zusje, maakten zich zorgen omdat ze Cor niet kennen. Ik heb het er met ze overgehad en ook gezegd dat ze iemand niet kunnen beoordelen van een foto of van iets anders, want ik weet gewoon wel wat ik aan hem heb en niet ik alleen maar ook de kinderen, want hun leventje is al zo vervelend, want het contact tussen de kinderen en hun vader is ook op dit moment niet goed, misschien kom ik hier over een poos nog wel op terug maar wil er eigenlijk nu niet te veel over kwijt, gelukkig hebben ze nu iemand buiten mij om waar ze mee kunnen praten als ze zich niet zo fijn voelen, maar ook met Petra kunnen ze het heel goed vinden, want vaak zitten we met elkaar te kletsen en dan is de cam ook aan, je kan ze dan echt zien glimmen.

Voor mij is het heel fijn, dat ik iemand heb gevonden die een keer door me heen kan prikken. Al weet ik dat het voor mij heel moeilijk is. Wel heb ik gemerkt dat ik hier veel sterker door wordt en nu ook veel meer dingen aankan en ook dat ik nu durf te laten zien wie ik ben, al ben ik nog erg onzeker, zeg nu ook vaak, ik heb nu heel veel leermomenten en dat ik eigenlijk daar heel veel baat bij heb, maar dat ik nu ook weet dat ik heel veel dingen heb gemist. Ik weet nu ook dat ik mij al heel lang heel eenzaam heb gevoelt in heel veel dingen, maar met de mensen om me heen en de kinderen die nu ook wer veel ontspannender zijn, maar nog wel met hun problemen, dat het toch wat beter gaat en dat ze nu ook de dingen weer veel leuker vinden.

Ik heb wel geleerd dat als je op je zelf komt te staan dat heel veel mensen je laten vallen maar dat er wel plaats komt voor mensen die echt om je gaan geven en je wel nemen zoals je bent, maar ook je kinderen. Zo heb ik wel geleerd dat ik heel goed voor de kinderen ben, want de kinderen staan op de eerste plaats al zou ik een relatie krijgen, die zal dat ook moeten accepteren.

Ik weet dat ik er nog lang niet ben, maar toch wilde ik Cor toch ff in het zonnetje zetten al heeft die me gisteren flink op me nummer gezet, maar het heeft me wel weer met beide voeten op de grond gezet. Voor mensen die willen weten wat hij allemaal doet moet je ff gaan kijken naar:

Cor Japin

Hoop dat jullie daar eens gaan kijken dan kunnen jullie zien wat voor werk die allemaal doet.

Vandaag is het 5 mei, het is de dag dat Nederland bevrijd werd. In veel plaatsen is er feest zo ook in ons dorp. Vanmorgen om 10 uur mochten de kinderen een ballon oplaten en ja dat hebben ze dus ook gedaan, daarna waren er ook spelletjes en activiteiten, maar ja alles wat je wilde gaan doen moest je voor betalen nou wat een bevrijdingsfeest, dat je dan ook nog moet betalen voor een activiteit maar ja dat is op veel plaatsen zo denk ik. Dus het schminken was dus ook betalen, nou echt niet natuurlijk he, we zijn thuis gekomen en heb ik Chantal zelf maar gedaan en dat met waterverf, ze wilde een vlinder zijn, dus heb ik haar maar zo gemaakt. Ik heb geen foto kunnen maken want mijn foto toestel is stuk, maar een volgende keer zal ik met mijn telefoon een foto maken, had er ff niet aan gedacht.
Chantal is nog ff naar een straat verder op gegaan want daar waren allemaal activiteiten, maar ze was eigenlijk ook zo weer terug. Er was volgens haar niet echt veel aan.

Vanmiddag was er een optocht met allemaal praalwagens ze begonnen in Rasqwerd en zo kwamen ze richting onze straat en andere straten, het was leuk opgezet, er waren ongeveer 10 praalwagens. Er waren uit 1 lopende thema´s, zoals twee wagens met muziek, 1 voor de maillot band en de andere voor het blaasorkest. Verder waren er thema´s als Italië, Brasilia, studio 100 met een mannelijke Mega Mindy en nog meer onderwerpen, het zag er allemaal leuk uit.

Tegen 16 uur zouden ze op het eindpunt zijn dus hebben ze een route gehad van ongeveer 3 uur gehad. Het was een leuke optocht en we hebben ff gekeken, want ja het hoort er gewoon bij he.
Wat er vanavond nog te doen is weet ik niet. Alle wagens kwamen een straat van ons af binnen dus ik kon buiten alles horen, wat heel gezellig was.

Tussendoor heb ik samen met de kinderen nog in de tuin gewerkt ze willen graag een moestuintje en ja als we wat willen moeten we dat nu echt nog wel gaan doen. Patrick is nu nog ff lekker aan het spitten en Chantal vind het harken heel erg leuk dus met elkaar zal het wel goed komen.