Archive for the ‘Gedichten’ Category

soms voel ik me remy en alleen,
voel ik niemand om me heen,
die dagen zijn dan zo lang,
want dan wordt me lichaam zo bang,
gelukkig zijn de kinderen er dan wel,
word er toch nog gezorgd voor gezelligheid.

soms ben ik eenzaam en alleen,
dan zijn de kinderen niet om me heen,
kan me niet voorstellen,
dat er mensen zijn die hun kids niet missen,

soms heel even zou ik willen,
dat er iemand was,
voor een arm om me heen,
deze keus heb ik zelf gemaakt,
maar spijt van me keus heb ik zeker niet

veel mensen zijn alleen
of hebben niemand om zich heen
deze mensen voelen de eenzaamheid
en geven een ander vaak veel vrolijkheid
omdat ze dan niet hoeven na te denken
over hun eigen leven
waar geen kleur en geur meer inzit

deze mensen worden vaak vergeten
omdat ze einzelgangers worden geheten
altijd alleen nooit met z’n twee
deze mensen voelde niet de warmte
van anderen om zich heen

de mensen zijn in hun eigen wereld
waar alles draait om zichzelf
waar een ander niets mee kan
deze mensen moet je juist omarmen
en zorgen dat ze liefde krijgen
die ze jaren misschien hun hele leven
nooit van iemand hebben gekregen

hoop dat iedereen eens nadenkt over zulke mensen
want ik elk gezin of familie
of in een buurt
is er wel iemand die dit nodig heeft

er zijn dingen die je niet zult snappen
waarom dingen zo moeten lopen
al kan je soms wel hopen
dat ze een betekenis hebben
waarom het 1 gebeurd
en dat je het ander moet laten

er zijn dingen die je niet zult accepteren
omdat ze zijn genomen
door situaties die ze niet kennen
al zouden ze anders beter zijn

er zijn dingen die je moet nemen
zoals ze nu zijn
al is het niet even makkelijk
en valt het soms zwaar
maar weet nu wel zeker
ik kom er zeker wel uit
veel sterker met heel veel kracht
ik zal weer groeien
in de dingen die ik dan weer leren mag

wat zou ik graag willen,
dat alles weer normaal was,
maar ja het mag nog niet zo zijn,
al merk ik dat het eindelijk rustiger word,
om ons heen,
maar ja dat is het begin,

Het gemis van mensen is nu wel groot,
maar de toekomst die voorspeld
de dingen die komen gaan,
moeten we maar zien,
toch hoop ik dat er dingen weer gaan lopen,
zoals ik het zal hopen,
even een arm een een hartelijk woord,
dat is niet altijd even makkeliljk hoor,

we hopen de rust weer te vinden,
die we ff waren verloren,
maar ja dat zal altijd wel zijn,
want mensen dat zijn wij

geleerd heb ik wel,
om te laten zien wat ik ben en kan,
en dat de mensen heel gauw een conclusie
trekken over mensen,
maar ja dat is de maatschappij van nu,

een stille wens een stil geluk
dat is iets waar ik van droom,
even onverwachts een geluid
waar niemand wat van hoord,

de dagen zijn lang
de weken nog langer
maar de tijd zal het leren.

als ik morgen eens zou dwalen,
over bergen en door dalen,
zal ik alles tegen komen,
wat nog hoger is als de hoogste bomen,
daar leg ik alles neer,
want dan alles ook geen zeer,
dan kan alles gaan verwaaien
naar een plek,
waar het voor mij,
geen onrust meer kan zaaien.

Dat zou plaats gaan maken,
voor veel positieve dingen,
en zal mijn leven,
met de kids,
opnieuw beginnen,
een nieuwe start
een nieuw bewijs
en ja dan wordt ik lekker eigenwijs,
met de goede dingen in het leven.

de zon

de zon kan weer gaan schijnen,
de wolken verdwijnen,
de regen zal alles overspoelen
wat de om weer heeft gemaakt.

De zon zal weer gaan schijnen
de mensen zullen weer gaan lachen
de de dieren zijn weer blij
want ja de vrolijkheid komt weer voorbij

de zon zal nu heel lang schijnen
alle wolken zijn nu echt verdwenen
de mensen kunnen weer bouwen
naar een nieuw bestaan
vol zonneschijn en vrijheid

de kracht,

de kracht haal je uit kleine dingen,
een nummer of iets anders,
ik haal de kracht uit de gedachte ,
die in van binnen heb.
die ik heb op gebouwd uit de geleerde dingen,

in vriendschap leer je mensen kennen,
als zijn ze goed of kwaad,
de mensen die goed zijn hou je voor je leven,
deze vriendschap kan soms flink op de proef worden gesteld,
maar ja dat is iets wat in het leven heel veel meld
echte vrienden blijven altijd,
al komt er nog zoveel tussen,
in gedachten blijf je altijd bij elkaar.

het geluk dat zal ik weer vinden,
het geluk met mijn kinderen heb ik al mijn hele leven,
samen zijn we rijk en sterk,
ja dat heeft iedereen altijd al gemerkt.
geluk is niet te koop, dat zit binnen in je hart.

Vandaag heb ik wat geleerd,
leef goed voor jezelf en je gezin,
dan komt de rest ook wel weer goed,

deze drie dingen,
kracht vriendschap en geluk,
zijn ook heel belangrijk in je leven.

sommige dingen,

er zijn vaak dingen die je met vrienden kan bespreken,
maar er zijn ook vaak dingen die je zelf moet oplossen,
die dingen zijn het moeilijks om te doen,
vooral omdat je ze graag wil delen,
met de mensen die om je geven,
die je aan raad kunnen helpen,
die je bijstaan in deze tijd,
tussen verdriet en pijn,
maar van die mensen,
krijg je weer kracht om door te vechten,
ga je weer beseffen waar je voor knokt.

Deze mensen zijn heel schaars,
eigenlijk heel moeilijk te vinden,
maar als ze dan op je pad komen,
dan is het een geschenk,

Zelf heb ik dit mee gemaakt,
die mensen weten wie ik hier mee bedoel,
die geven me een standje,
nou eerder een stand,
maar ook hier leer ik weer zoveel van,

als ik nu maar mezelf kijk,
zie ik dat ik ben gegroeid in mijn kracht,
mijn ontwikkeling,
maar zeker ook in mijn gevoel.

Hoop dat ik deze mensen nog heel lang bij me mag hebben,
al is het soms voor mij best wel zwaar,
en echt niet leuk,
maar zal de persoon worden die ik altijd al had willen zijn.

een vlinder,

een vlinder hoog in de lucht,
maakt altijd een vogelvlucht,
zo mooi en fier,
met heel veel plezier,
op een blad of een tak,
vaak met veel bloemensap,

een vlinder geeft ook veel plezier,
met zijn kleuren en vormen,
de vlinder straalt met de dag,
van een rups tot cocon
en dat die mooie vlinder,
die vliegt met je mee,
naar een wereld,
ver over de zee

Ik kreeg van Tieneke een gedicht die had ze speciaal voor mij gemaakt, we waren elkaar heel wat jaren uit het oog verloren, maar gelukkig hebben we elkaar weer gevonden en we kunnen gelukkig weer heel veel delen, niet alleen vreugde maar ook verdriet zoals ik had met mijn broer die plotseling werd opgenomen en met mijn moeder. Ook zij heeft het nodige mee gemaakt en nu kan ik haar gelukkig bij staan en haar steunen daar waar nodig is.
Vanmiddag ben ik bij mijn broer geweest en gelukkig zag die er wat beter uit, alleen was die nog heel erg moe, als je hem wat vroeg en je zag dat die ging nadenken, toen viel die weer inslaap. Hij kreeg geen ondersteuning meer van zuurstof en ook een lijn van infuus was er uit dus we gaan de goede kant weer op. Nu moet die ook weer zelf gaan plassen, dan zou het helemaal top zijn maar hij is steeds zo moe en uitgeput dus denk dat ze daar wel op wachten.

Hier komt het gedicht die ik had gekregen vond dat iedereen hem mocht lezen.